Ik mag mijn eigen plek innemen

Mijn herstel na borstkanker.

 

Laat ik nou denken dat ik dat al had gedaan. Ik had het naar mijn zin. Heb de liefste man van deze wereld getrouwd. Hebben samen een leuk huis en een leuk sociaal leven. Natuurlijk heeft ook mijn leven negatieve kanten maar ik dacht daar aardig mijn weg in te hebben gevonden. Geen contact met mijn vader. (lekker rustig) Wel contact met mijn moeder maar niet super veel en dat kan ik aan op mijn manier. Ik was mijn best leuke baan verloren bij een reorganisatie maar ik weet dat ik goed ben in mijn vak dus dat zou uiteindelijk best goed komen.

En toen BANG. U heeft borstkanker. Boos, verdrietig, depresief, en best ziek heb ik dan een nieuw plekje gevonden. Thuis op de bank. Voor de TV, in een boek of slapend. Wachten tot de misselijkheid wegtrekt en gebruik maken van de kleine beetjes energie die je nog wel hebt. De 80+ variant van mijzelf. Kon ik vast wennen.

Ik moest er een jaar voor uittrekken, chemo, operatie, bestraling en opknappen.

Allemaal leuk en aardig maar nu ben ik wel mijn plekje kwijt.

Het oude past me niet meer. (restklachten van de hele behandeling)

De bank ben ik inmiddels wel zat.

Dus op jacht naar een nieuw plekje. Mijn oude plekjes analyserend kom ik langzaam tot de ontdekking dat die mij misschien ook niet helemaal gepast hebben.

Maar hoe doe je dat je eigen plek innemen? En wat is dan mijn eigen plek? En hoe weet je dat zeker? Straks sta ik weer niet op de goede plek. En ik voel me nu soms zo KUT dat ik nu toch wel zeker wil weten dat het de juiste plek is. Ik ben 45 jaar oud en ongeveer op de helft van mijn leven. (hoop ik) Ik zit niet te wachten op nog een strijd met mijzelf.

Ook mijn oude blog lezen?

Dat kan:

http://www.mikopdemaan.nl/blog/

 

8 reacties

  1. Sabina zegt:

    Lieve Ineke, komt goed, is al goed! Lief zijn voor jezelf en goed luisteren naar je hart! De momenten dat je je ellendig voelt weet je in ieder geval wat je niet wilt..
    Ik vind het boek Ikigai van Francesc Miralles erg inspirerend. Een aanrader, mocht je somber op de bank zitten en niet weten hoe nu verder te gaan. Liefs van Sabina

  2. karin zegt:

    Mooie blog Ineke, het is veel en er gebeurd veel, het kost je heel wat maar als de zon weer gaat schijnen en je pad word duidelijker en beter te zien en te begrijpen dan gaat er een mooie nieuwe wereld voor je open en daar is het dan JOUW PLEKJE

  3. ineke de Smidt-Cornelisse zegt:

    Lieve Ineke, Jouw Plekje…… Weet dat een bloem ook niet het hele jaar door kan bloeien…. Maar altijd zijn plekje in de tuin behoud……. Weet dat je sowieso een plekje in mijn hart hebt… Sterkte en je hele weer opknappen proces. Liefs Ineke ๐Ÿ˜˜

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *