Ik hoor ik hoor wat jij niet hoor

Gek eigenlijk dat schijnbaar volkomen duidelijke en objectief waarneembare zaken toch zo verschillend kunnen worden gehoord.

Neem b.v. : Het regent. De een hoort: Jakkes niet naar buiten vandaag. De ander hoort dat wordt een heerlijke dag zonder schuldgevoel netflixen. Weer een ander hoort. He he eindelijk krijgen de plantjes in mijn tuin wat water.

Een zin die zo objectief lijkt roept toch hele andere zaken op bij iedereen.

Helaas had ik zo ook een vergelijkbare ervaring. Inmiddels 2 jaar na de diagnose loop ik nog steeds met van alles te kwakkelen en niet in de laatste plaats met mijn brein. Die heeft er nog niet veel zin in. En ik wordt boos op haar, verdrietig, probeer haar te negeren enz.… maar het haalt niks uit. Inmiddels een coach gekregen die me hier een beetje mee op gang mag gaan helpen en de huisarts heeft EMDR voorgesteld. Dit laatste moet nog even landen dus mensen met (liefst positieve) ervaringen ik hoor ze graag.

Het betekent wel dat onvermijdelijk de WIA keuring er aan kwam. Dat zat me echt niet lekker. 2 jaar geleden dacht ik nou oké dan borstkanker het is niet anders.  Over een jaar stuiter ik weer door het veld als een blij bijtje. Nou helaas niet dus. Stuiteren wel maar dan vaak meer van frustratie en onrust in mijn lijf of in mijn hoofd.

Natuurlijk heb ik het ook besproken met mijn coach, huisarts, oncologie verpleegkundige, maatschappelijk werker en fysiotherapeut (die kent met inmiddels ook al 1.5 jaar). Eigenlijk vinden ze het allemaal geen slecht idee die WIA. Nou jij heb gewoon iets meer tijd nodig dit te verwerken. Is niet heel gek hoor als je ziet wat je allemaal op je bordje hebt gehad nu en in het verleden. Ja anderen stuiteren na een jaar weer rond maar ook een hele boel niet en jij komt er uiteindelijk echt wel. Dikke kans als je dit gaat overhaasten dat het er echt niet beter op wordt.

Nou daar ging ik dan WIA aanvragen. Met een zwaar gemengd gevoel. Natuurlijk wil je geen WIA. Wie wel??? Stiekem hoopte ik op een lijst met banen die ik best aankon en waar ik mijn geld echt wel mee kon verdienen. Nou niet dus. Volledige WIA

En nou komt het.

De mensen die naast mij verantwoordelijk zijn voor mijn behandeling. (zoals boven al genoemd) Zijn er blij mee.

Geeft je wat meer lucht het op jou tempo aan te pakken.

De (UWV) arts heeft bij deze echt wel bevestigt dat er echt wel iets met je is en dat je je hier misschien toch eens bij neer moet leggen om echt te kunnen opknappen.

Je kunt wel bovenaan de ladder willen beginnen maar dat werkt zo niet met ladders.

Ik hoor alleen maar…

Nou ja blijkbaar heb je er niet genoeg aan gedaan want anderen werken al lang weer naar 2 jaar en ook in hun oude vak.

Stel je niet zo aan je wist al snel dat je het zou overleven dus hub aan het werk.

Nou je bent dus blijkbaar zo labiel dat iets als borstkanker je zo ver weg slaat dat je dit niet eens in een jaar af kunt ronden.

Inmiddels 3 jaar thuis (eerst een jaar werkloos) dus dat kun je verder wel vergeten je hebt je leeftijd ook niet echt mee (ben inmiddels).

Je had gewoon veel meer moeten sporten tijdens de behandeling.

Je had veel eerder vrijwilligers werk moeten gaan doen dan was het inmiddels vast al veel beter geweest. En zo kan ik nog wel door gaan.

Jammer dat deze stem zo veel sterker lijkt dan die van al die andere mensen.

Ik ga maar weer mijn best doen. Eens kijken of ik eindelijk een overzicht kan krijgen van al die kleine stapjes die ik blijkbaar eerst moet nemen. En wie weet over een jaar???

En wie weet hoor ik achteraf toch het zelfde wat al die andere mensen horen.

Het lijkt wel een fluisterspelletje en ik zit achteraan en ik snap er geen bal van.

Reageren? Dat kan naar inekecornelisse@hotmail.com

Meer lezen? inekecornelisse.wordpress.com

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *