Hiep hiep hoera mijn 2e verjaardag.

Vandaag op de kop af 2 jaar geleden kreeg ik het slechte nieuws te horen. Helaas mevr. het is echt borstkanker, kwaadaardig. We gaan zo snel mogelijk een afspraak inplannen voor een MRI zodat we de tumor goed in kaart kunnen brengen en we een effectieve behandeling zo snel mogelijk kunnen starten. Dan krijgt u daarna een afspraak met … enz, enz,

Nu 2 jaar geleden voelt het soms nog als de dag van gister en soms alsof er een heel leven tussen zit. Want oh mijn god wat is er een hoop veranderd in die 2 jaar zeg. Want je leven staat op zijn kop en hoewel ik dat toen nog anders zag wordt mijn leven nooit meer hetzelfde. (blijft een beetje pijn doen als ik dat zeg)

Is dat slecht? Geen idee? Het is gewoon zo en daar moet ik het mee doen en vorm aan geven. Welke vorm? Pfff lastige vraag en ik blijf het antwoord schuldig, sorry. Gelukkig hoeft het niet zonder hulp. Jammer wel dat daar geen duidelijk trainingsschema voor is. Als u week 1 dit doet, week 2 dat doet, enz. Dan heeft u over 1 jaar, of 2 ook goed, weer een leven waar u blij en tevreden mee ben.

Vandaag in het kader van mijn “Kanker” verjaardag wil ik graag kiezen voor een positieve insteek en hoe moeilijk ik het regelmatig nog heb eens stil staan bij de groei die ik heb doorgemaakt.

Ik vraag mij vaker af: Moet ik hier iets mee? Of kan ik dit ook gewoon aanhoren en meer niet. Of kan ik dit aan anderen vragen.

Waardevolle vriendschappen van veel mensen om me heen die me toen en nog steeds opvangen als dat nodig is. Soms met mentale ondersteuning (uithuilen) en vaak ook heel praktisch door gewoon met me mee te gaan. (auto rijden) (helpen tuinieren) En steeds vaker door complimentjes (wat maak je toch een gave dingen) (wat doe je het toch goed na zo’n moeilijke periode) en me te laten zien wat een leuk mens ik eigenlijk ben en wat een gave dingen ik kan/doe. Natuurlijk zijn er ook andere mensen die vinden dat het te lang duurt en dat ik al lang had kunnen werken maar ik ga nu voor de positieve. 😉

Ik heb ook waardevolle nieuwe mensen ontmoet.

  • Mensen die me professioneel helpen en ondersteunen in het proces. Maatschappelijkwerk, Huisarts, Fisio, HDI, Stap.nu.
  • Lotgenoten, dames die het zelfde hebben meegemaakt.
  • Maar ook mooie mensen op de plek waar ik nu vrijwilligers werk doe.

Ik probeer bewuster te genieten van de mooie dingen in mijn leven. Mijn lieve man en de leuke dingen die we samen ondernemen. Maar ook familie die er altijd voor me is. Maar zeker ook mijn neefjes en nichtje gewoon omdat ze er zijn en me altijd waarderen. En mij de tofste tante van de wereld laten voelen. Zo tof. Heerlijk fotograferen, leuke dingen creëren op mijn naaimachine.

En hoe moeilijk ik het ook vind de mogelijkheid die ik nu krijg mijn leven eens goed onder de loep te nemen en eens kritisch te kijken hoe wil ik de rest van mijn leven inrichten. Wat voor werk wil ik doen wat vind ik nu echt leuk en belangrijk. Wat kan ik eigenlijk goed en hoe kan/ga ik dat nu inzetten om mijn nieuwe ik vorm te geven. De aanleiding is KUT maar ik gun het iedereen dat te kunnen doen.

Het is een heel proces en ik ben er nog lang niet en dat is toch best heel erg frustrerend en vaak ook verdrietig. Maar heel soms door het verdriet en de frustratie heen zie ik dat het goed komt ik weet nog niet wanneer en hoe en dat vind ik doodeng maar het komt goed.

Dus op naar mijn volgende verjaardag 23 november. Want dat mag ik gelukkig nog vieren.

Happy birthday to me. Ik neem er een lekker gebakje op. Hazelnootschuim want soms moet je jezelf verwennen. En de mensen om je heen ook.

Reageren? Dat kan naar inekecornelisse@hotmail.com

Meer lezen? inekecornelisse.wordpress.com

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *