Dit betekend zo veel…

15:02 | |

Soms opeens spreek je iemand totaal “out of the bleu” die onverwacht veel voor je betekend. Tenminste het gesprekje dan. Ik heb inmiddels veel (vooral) vrouwen die net als ik borstkanker hebben gehad. En de gevolgen zijn voor ieder verschillend. Logisch en verstandelijk allemaal te begrijpen en te rationaliseren maar toch. Sommige genezen volledig en andere houden klachten over maar lijken daarmee toch goed te kunnen functioneren op het oude niveau. Anderen daarentegen krijgen veel vervolg klachten en dan nog de groep er tussen in. Doet me denken aan een tekst van Rumag: Sommigen varen met de stroom mee anderen er tegen in, Ik sta in het bos en heb geen idee wat dat fucking stroompje is.

Dat laatste dus voor mij, geen idee wat dat fucking stroompje is. Ik voel me dan ook best eenzaam in mijn gevolgen van borstkanker. En omdat ik me in veel verhalen toch niet herkende bleef ik het gevoel houden dat hoe ik me voelde niet normaal was. Niet klopte misschien zelfs wel aanstellerij. Alle therapeuten ten spijt die me vertelde dat sommige mensen dit nu eenmaal er aan over houden en dat ik daar mijn weg in moet gaan vinden.

Ik probeerde het maar zo te zien dat met een frisse blik naar het leven kijken voor iedereen goed is en ik dit maar als een nieuw startpunt moest gaan zien. De Ineke 3.0 versie zeg maar. Of 4.0 of 4.2 of whatever.

Toch bemerk ik bij mezelf dat ik regelmatig tegen de stroom in probeer te gaan en uit alle macht probeer te doen zoals ik was voor die tijd. Voor de kanker.

Toen sprak ik van de week zomaar ineens iemand die ook borstkanker had gehad en ik had haar al gesproken in maar nog niet zo diep zeg maar. Toen hoorde ik dat ze ook borstkanker had gehad. Ik ving een gesprek op die ze voerde met iemand anders. Even later zaten we naast elkaar en kwam daar dan toch dat gesprek. En oh wat kan ik me met haar vergelijken zeg. Nog best vermoeid, concentratie problemen, slecht tegen drukte kunnen (en nee niet omdat ik ouder wordt), nog last van het aangedane gebied. En oh wat heeft die kanker ons leven op zijn kopt gezet. En oh wat wil ik graag dat alles weer wordt zoals het was en ja ik weet echt wel dat dat er niet meer inzit. Maar toch dit gesprek heeft me voor nu even zo veel ligt gegeven. Ik ben niet gek of anders er zijn echt meer mensen met vergelijkbare klachten. En nee het is niet omdat ik ouder wordt maar omdat ik borstkanker heb gehad.

Dank je wel lotgenoot.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *