Mik Op De Maan Blog Comfortzone. 2.1

Comfortzone. 2.1



Mijn herstel na borstkanker.

Daar is ie weer het verhaal van mijn comfortzone.

Het is gelijk ook de reden dat het even stil was vanaf mijn blog. Ik mag even samen met de liefste man van deze wereld vakantie vieren. Samen zitten we op een heerlijke camping in het oh zo heerlijke Friesland. Dat klinkt als comfortzone toch. En eerlijk is eerlijk het begint er een beetje op te lijken. De eerste week vooral heel veel zon. En we hadden ons verheugt vooral heel erg weinig te doen en dat lukt aardig. Beetje uitslapen, rustig ontbijten, douchen, en dan rustig bedenken wat te doen. Beetje lezen, boodschappen doen, fotograferen, beetje TV kijken. En zo weer een dag.

En voor het eerst in zeer lange tijd kan ik mij eindelijk weer eens concentreren op een boek lezen. Oké zeer makkelijk leesbaar verhaal maar het begin is er. (categorie: Ik hou van jou, en jij? Oh ik denk dat ik toch niet van je hou en uiteindelijk eindigt het meestal samen. En regelmatig in bed)

Ik geniet er van. Ik kan natuurlijk niet hier op de camping blijven wonen de rest van mijn leven maar voor nu even rust…

Nu na 1 week merk ik steeds meer onrust in mijn lijf en vooral in mijn hoofd. Maar deze eerste week heb ik toch maar gehad en denkend aan mijn coach van stap.nu de onrust mag er ook zijn en ik onderga deze onrust gelaten.

Als we over een paar dagen weer naar huis vertrekken begint het gewone leven weer. Nog +/- 5 weken op de wachtlijst voor de start van de behandeling bij het HDI om mijn depressie na kanker nu eens de baas te worden en starten met het coaching traject van stap.nu om stappen te nemen naar een werkzaam leven dat bij mij en mijn beperkingen past.

Want nu ik even het mogen ruiken aan een comfortzone wil ik hem toch dubbel zo graag terug.

Voor nu geniet ik nog even.

Tags: , , , ,

13 thoughts on “Comfortzone. 2.1”

  1. Liesbeth schreef:

    Heerlijk meid.. Genieten is “the key word”.

    1. Ineke schreef:

      Ik doe mijn best Liesbeth

  2. Ankie schreef:

    Ik volg je sinds kort, mag ik vragen wat voor behandeling je gaat doen voor je depressie.
    Ik worstel er vijf jaar na de tweede keer diagnose borstkanker ook erg mee. Maar ik wordt niet begrepen en gehoord ben erg zoekend.

    1. Ineke schreef:

      We gaan nog uitzoeken wat ik nodig heb. Ik ben eerder bij het HDI geweest en dacht dat ik wel klaar was voor een volgende stap. Maar er blijft veel verdriet en boosheid om wat mij overkomen is, er komt daarnaast veel oud zeer boven. (zeer moeilijke jeugd gehad wat ik ook dacht verwerkt te hebben) IK blijf erg moe en veel angst houden. En ik probeer zo om niet bij alles angst te voelen en mijn conditie op te bouwen maar het lijkt soms wel of ik tegen mijzelf vecht. Ik weet niet of je het HDI kent. Zij zijn bekent met psychische problemen bij kanker. De wachtlijst is alleen enorm. In Bilthoven tenminste.

      1. Ankie schreef:

        Dank je wel voor je antwoord, en wat een herkenning ik ben ook soms nog zo boos en zo bang. En de buitenwereld zegt het gaat goed he, je ziet er goed uit. Ja klopt maar dat is het schilletje. Onder dat schilletje zit zoveel meer.
        Maar het lijkt wel of het over moet zijn want het is alweer vijf jaar geleden.

        1. Ineke schreef:

          Oh ja het gaat goed hé. Ja hoor op zich wel. Dat wil zeggen ik heb geen kanker. (als het goed is, geloof ik, hoop ik) Alle rest verschijnselen probeer ik mee te leven en dat lukt maar net. (en soms net niet) En daar heb ik het zelf zwaar mee. Ik vind namelijk ook dat het nu maar eens afgelopen moet zijn. Maar als ik een dag op pad ben, of een flinke wandeling gemaakt heb tja dan lig ik ook 2 tot 3 dagen uitgeteld op de bank. En dat ziet niemand. Behalve natuurlijk mijn man. of opmerkingen als tja daar heeft die ook last van komt gewoon door de ouderdom. Zoals mijn moeite met grote groepen. Pfff.
          En helemaal als ze me gaan vergelijken met mensen die ze kennen die ook borstkanker hebben en al volop aan het werk zijn. om te beginnen ik ben die persoon niet en iedereen reageert anders fysiek en geestelijk. En je weet niet hoe die ander het doet. Misschien ook wel dagen op de bank??? Wie zal het zeggen. Gelukkig wel een grote vriendengroep om me heen met veel begrip. Dat doet gelukkig goed.
          Ik hoop dat jij dat ook hebt en dat je een manier vind hoe er mee om te gaan. Ik persoonlijk kan het HDI aanbevelen.

    2. Ineke schreef:

      Trouwens leuk dat je me volgt. Ben nog een beetje aan het experimenteren met de site zelf. 🙂

  3. Janneke schreef:

    Ineke… hier een lotgenote.
    Het is idd wat je zegt. Iedereen is anders en iedereen reageert anders.
    Ben zelf nu 2 jaar na diagnose, heb geen echte angsten tot de mri weer komt natuurlijk, wellicht zal dit zo blijven en dat mag. Als ik weer hoor dat een lotgenote is weg gevallen dan komt het ook wel naar boven. Ik heb wat dat betreft geluk.
    Het ergste van het geheel vind ik de zaken die op een gegeven moment worden bestempeld als: daar moet je mee leren leven😝 (rest schade)
    Je denkt alles gehad te hebben maar krijgt er gewoon negatieve cadeautjes bij.
    Kanker zal hier geen dag niet het huis binnen sluipen, elke dag zie/ voel/ ervaar ik de gevolgen van deze ziekte. Of ik moet een blinddoek voordoen dan zie ik het niet, maar dat weet je zelf ook, dat lukt niet.
    Ik accepteer het wel allemaal op een bepaalde manier. Het is hier niet zo dat die ziekte alleen op negatieve manier in huis is. Ik mag gelukkig nog in de spiegel kijken, ik mag nog genieten van wie weet hoe lang mijn toekomst zal duren, ik mag nog van mijn omgeving genieten. Ik neem het niet meer als vanzelfsprekend. Het zijn allemaal positieve cadeautjes die ik elke dag opnieuw in ontvangst mag nemen.

    Ik hoop dat het hdi jou de handvaten kan geven zodat jij op een dag ook wat makkelijker en op een andere manier naar alles kan kijken❤

    Fijn dát je een blog bijhoudt, voor jezelf kan dit ook helpen om je emotie etc weg te typen/ schrijven en op een dag kun je het terug lezen zonder de angst/ haat of wat voor negatieve gevoelens.

    Heel veel sterkte met het bewandelen van het pad wat nog voor je ligt😘

    1. Ineke schreef:

      Dank voor je reactie en je bemoedigende worden. Het komt vast allemaal een keer goed.

  4. Anita schreef:

    Hoi Ien. Goed hoor en mooi. Tot gauw bij Gerlies in de tuin. Liefs Anita

    1. Ineke schreef:

      Dank je Anita tot gauw.

  5. CorrieWagenaar schreef:

    Hoi Ineke,

    Wat mooi om alles zo te lezen. Wat kan jij onderhoudend schrijven en aan de reacties van de lotgenoten te zien veel herkenning voor ze. Succes met het komende traject.

    Groetjes.

    1. Ineke schreef:

      Dank je Corrie voor het compliment.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *