Berenknuffelaar

19:54 | |

En dan heb ik het niet over teddyberen in de vorm van Winnie The Poeh. Maar “echte” beren. Van die grote enge beren. Die je op iedere weg kunt vinden.

Sommige voorspelbaar Schoonouders die je toch eens moet ontmoeten. En andere iets minder. Een baan die ineens ophoud te bestaan en wat dan?? Sommige verstopt in de bosjes naast de weg. Je wordt ergens uitgenodigd en ineens wordt er ook iets van je verwacht dat je b.v. iemand bezig houd of voor sommige nog erger een praatje houd. En heel soms vallen ze ook van achter aan. Zoals in mijn geval de borstkanker. Hij zat er namelijk al een poosje lekker te zitten in mijn borst en toen ik er achter kwam viel hij me echt van achter aan.

Ooit begon ik mijn blog over grizzlyberen. Grizzlyberen die ik uiteindelijk ging knuffelen en langzaam maar zeker teddyberen werden. Dat blog is inmiddels bijna 3 jaar geleden. Toen kwam er dus die beer op mijn weg die borstkanker heet en mij even zo omver kreeg dat ook mijn blog moest wijken.

Sommige beren kun je uit de weg gaan. Je kunt het uit maken met je vriendje/vriendinnetje voor je zijn of haar ouders ontmoet. Je kunt niet naar die verjaardag gaan omdat je weet dat je altijd naast die vervelende tante wordt gezet omdat jij er zo goed mee om kunt gaan. De borstkanker beer kon ik niet uit de weg gaan. Hij kwam en zag en ik moest de strijd aangaan. Natuurlijk kun je een poosje doen of deze  beer niet bestaat maar dat ga je op lange termijn dan ook wel verliezen. En dan kunnen jullie niet meer geniet van mijn aanwezigheid op deze aardbol ook jammer lijkt me.

Het gevecht met die beer ben ik zoals jullie weten dan ook aangegaan. Ik heb gestreden als een paard maar “gewonnen”. Soms lachend, soms huilend, soms met humor, soms depressief en soms even negerend dan had ik er gewoon geen zin in. Helaas sloeg hij mij dan vaak daarna lekker onderuit. Gewonnen tussen haakjes want wanneer heb je gewonnen? Als de kanker weg is? Dat weet je helaas nooit zeker. Als je beter bent? Wanneer ben je beter? Als je weer helemaal de oude bent? Ik wordt niet meer de oude dat is mij inmiddels wel duidelijk hoewel ik soms net doe of ik gewoon de oude ben en dan komt de bekende man met de hamer. Als je je leven zo hebt opgepakt dat je er mee om kunt gaan en het lijkt alsof er niks aan de hand met je is.

Ik kan je verzekeren dat is uiterlijke schijn. Het kanker spook of in mijn geval de kanker beer lonkt. Bij alles wat ik voel denk ik oei het zal toch niet. Dat wordt minder maar of het weg gaat?

Bovendien heeft deze male oude beer nieuwe beren op mijn weg gezet. Beren van het omgaan met vermoeidheid, depressiviteit, pijn, verminderde concentratie, hoge prikkelgevoeligheid, enz..

Maar ook beren die te maken hebben met het oppakken van mijn leven. Hoe dan… Mijn oude werk oppakken lukt niet. En door de restklachten moet ik ook daar altijd rekening mee houden.

Soms zie ik zoveel beren op de weg dat ik gewoon de weg niet meer zie.

Dus heb ik besloten ik wordt beren knuffelaar. Ik ga deze beren 1 voor 1 knuffelen. En net zo lang tot het lieve kleine beren zijn beren die ik mee kan nemen op mijn weg die de rest van mijn leven heet. Soms zal ik lekker op de bank liggen knuffelen en soms zal het op tempo zijn achter mijn laptop of op de loopband bij de Fisio.

Nog wel een wens aan alle beren op mijn weg. Willen jullie onderweg ook een klein beetje op me passen. Ik heb soms de neiging te veel beren tegelijk te knuffelen. Ervaring leert dat ik dan geplet wordt. Vorm maar een rij zodat ik jullie om de beurt kan knuffelen. En als ik soms even te snel wil houd me dan maar even tegen. Maar het liefst wel zo dat ik nog voorzichtig over jullie heen kan kijken zodat er zicht blijft op waar ik heen kan gaan. En als het echt niet anders is laat me maar even struikelen (liefst niet te hard) Dank jullie wel vast.  

Aan alle niet beren op mijn weg. Heb wat geduld met me. (of voor me ik heb het namelijk niet) Ik doe echt mijn best. Alleen lukt het niet altijd. En ja ik vergeet dingen, en ben misschien niet altijd even gezellig. Ik geniet echt van jullie gezelschap. Liefs van mij.

Ook mijn oude blog lezen?

Dat kan:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *